
กลับมาแล้วเสาร์บ่าย ๆ ไหนๆ ก็ลาออกแล้วก็อยากพักผ่อนกับเขาบ้าง เลยนั่งรถมากับพี่ที่มาทำธุระอะไหล่ตามทางเรื่อย ๆ จากกรุงเทพถึงอีสาน ก็ไม่ได้เที่ยวอะไรใช้เวลาทั้งหมดไปกับการนึกอะไรเรื่อยเปื่อยระหว่างทาง ในขณะที่สายตาก็มองบรรยากาศรอบๆไปพลางๆ ต่างจังหวัดนี่มันสงบจัง แต่แดดจัดมากด้วย
เวลาถ้าจะขับรถต่างจังหวัด ก็เพิ่งรู้เหมือนกันนะว่า ถ้าข้างหน้ามีด่านตรวจ รถฝั่งตรงข้ามจะกระพริบไฟบอกเราเป็นจังหวะ ๆ ว่าเฮ้ย มึงช้าได้แล้วนะ มีตำรวจนะเว้ย และก็เป็นจริงครับ ทุกครั้งที่พี่เห็นสัญญาณไฟรถฝั่งตรงข้ามจะลดความเร็วลงและผ่านด่านตรวจไปได้โดยไม่โดนตรวจจับความเร็ว
และก็ได้ DVD อาราเล่มานอนดูสมใจที่อุดรธานี เสียดายขาดแผ่นสุดท้าย หมดซะงั้น
ขากลับแวะกิน เชสเตอร์กริล เจอพนักงงานถูกใจที่สุด บริการดีจะหยิบถาดเองก็แย่งหยิบมาเซิฟซะงั้น น่ารักดีนะ อิอิ
การไปครั้งนี้แทบไม่เห็นตะวันตกดินกับตะวันขึ้นเล้ย เมฆเยอะมาก บางทีก็เมฆฝน การไปครั้งนี้คิดถึงแต่อดีตในความทรงจำ แสดงว่าเราคงแก่แล้ว ปล.วันนี้มาพบอัพเดตเพื่อนตอนกลางคืนวันอาทิตย์ แก๊งค์มัธยมปลายของผมลาิออกจากงานกันเกือบเกลี้ยงแล้ว? 555