มาถึงปั๊บ ก็ถ่ายรูปปุ๊บ เพราะแดดกำลังดี ร้อนจัด แสงสวย น้ำใสกระทบถึงพื้นผิวใต้น้ำ เมฆไม่รบกวนมาก ตั้งแต่ซื้อกล้อง NikonD40 สุดรักมา ยังไมเคยเอากล้องออกทะเลน้ำใสเลยสักที ครั้งนี้ล่ะได้โอกาสสุด ๆ ไม่รอช้า ก็กดไปเรื่อย ๆ สักพักก็เพลีย ๆ เลยไปกินข้าวที่ร้านลุงหวัง แล้วก็กลับห้องพักไปนอนหลับ 1 งีบ เพื่อตื่นมาให้แดดร่ม ๆ รอลงเล่นน้ำ

เห็นยังงี้ อย่าคิดว่าคนน้อยนะ เยอะฉิบหายเลยครับ แต่เขายังมาไม่ถึงกัน หลังจากนอนตื่นขึ้นมาก็เริ่มเย็น ๆ  คนเยอะแสร่ด กางเต็นท์กันเต็มเลยครับ ดีนะที่เราจองที่พักไว้ เลยไปกระโดดน้ำเล่นกับน้องฝึกงานที่สะพานในรูป น่ากลัวแสร่ด ตอนแรกว่าจะไม่โดดโดนยุ เลยโดด ลึกโคตร แต่หวาดเสียวสนุกดีแหะ อาบน้ำแล้วกลางคืนมาสังสรรค์กันต่อด้วยการไปพม่า(ย่างกุ้ง) ย่างหมึก ไม่ได้ย่างเองหรอกพี่ ๆ เขาย่างกัน เรามันทำแต่พวกแรงงานยกของ 555 วันนี้คืนที่พระจันทร์เกือบจะเต็มดวงสุด ๆ

คืนนี้เมฆเยอะเหลือเกิน วงไพ่ที่ตั้งไว้ก็ล้มเหลวไปเพราะ ง่วงนอนสุด ๆ เลยหลับไปพร้อมกับตั้งนาฬิกาไว้ตี 4 เพื่อที่จะมาดูดาว แต่ก็ล้มเหลวเพราะเมฆเยอะมากเช่นเดียวกับตะวันตอนเช้า ที่โดนบรรดาก้อนเมฆน้อยใหญ่บดบังรัศมี

สายแล้วสินะ มื้อเช้านี้ เราตื่นอยู่คนเดียว คนอื่นอาจจะยังหลับอุตุอยู่ เลยออกมาถ่ายรูปเล่นอยู่คนเดียว เลยหาวิธีลองฟิลเตอร์ ด้วยฟิลเตอร์อินฟาเรดที่พี่เอ๋ให้มาตั้งแต่นานนม ที่ยังเก็บไว้เป็นอย่างดีออกมาลองใช้ ดูสิต้นไม้ใบหญ้า ขาวโพลน อย่างกับหิมะ

วันนี้มีตามตารางจะต้องไปดำน้ำ เลยต้องไปแวะที่หาดทรายแก้วเพื่อรับคนขึ้นเรือสปีดโบ๊ต หาดทรายแก้วนี่อินเตอร์สุด ๆ ฝรั่ง เกาหลี เพียบ แถมหาดก็สวยใสกว่าลุงหวังเยอะมาก ๆ โอ้ย ดำเลย แดดจัดมาก ๆ แต่ก็สวยใสมาก ๆ เหมือนกัน ชอบก็ตรงนี้ล่ะว้า

เหลือบไปเห็นน้องฝรั่งคนหนึ่งเห้นว่าน่ารักน่าชังดีจริง ๆ กำลังกรอกน้ำใส่ขวด เล่นอยู่คนเดียว ก็เลยถ่ายมาซะ จะได้ดูว่าเราอินเตอร์ขึ้นมั่ง 5555

สักพักก็รอเรือมารับแล้วไปเกาะทะลุ เพื่อไปชื่นชมกับผิวน้ำ ไม่อยากเรียกว่าดำน้ำเพราะมันไม่ได้ดำน้ำ มันแค่ก้มลงมองบนผิวน้ำเองนี่นา มาถึงที่นี่ต้องบอกว่าเวลาเที่ยง ๆ บ่าย ๆ แล้ว โอ้โห โคตรสวยกว่าหาดทรายแก้วเยอะเลย แถมร้อนกว่าอีกด้วยแหะ คนอื่นไปชื่นชมผิวน้ำกัน เราก็ขอตัวไปถ่ายรูปให้หนำใจเลยแล้วกันนะ แต่พอถ่ายรูปจนไม่รู้จะหามุมไหนถ่ายแล้วก็ขอลงผิวน้ำบ้างสิ ลงได้ไม่ถึง 10 นาที คิดในใจกูไม่น่าทำให้ตัวเปียกเลยไม่เห็นมีไรเลย ก็ขึ้นมานั่งบนเรือรอตัวแห้ง เพื่อจะถ่ายรูปอีกครั้ง แล้วก็กินข้าว ก่อนที่เขาจะพาออกไปดูตรงกลางทะเล

ถึงกลางทะเลประมาณบ่าย 3 แล้ว หมดเวลาถ่ายรูปแล้วเพราะแดดไม่สวยแล้วล่ะ แต่ก็ไม่อยากเปียกเลยนั่งดูเหตุการณ์บนเรือดีกว่า ก็เลยได้ถ่ายรูปที่พี่คนขับเรือดำน้ำลึกลงไปจับปลิง กับหอยเม่นได้ทันท่วงที จับไปได้ไงไม่ตำเหรอไงนะ

หลังจากนั้นพี่ก็พาไปที่เกาะอะไรสักอย่างหนึ่งไปนั่งพักตามตาราง แล้วก็พาไปดูบ่อปลาที่น่ากลัวมากเพราะมีแต่ฉลามทั้งนั้น แถมคนก็เยอะมากจนสะพานย้วยย้อยและเหมือนจะหักเลยทีเดียวเชียว ทางเดินก็แคบมาก ๆ เจอทั้งแอรินและเอ๊าะเลยแหะ แต่ขี้เกียจถ่ายมามัวแต่ระแวงว่าจะตกไหมนะ เสร้จแล้วก็กลับหาดลุงหวัง ไปกระโดดน้ำอีกแล้ว คราวนี้หวาดเสียวมาก น้ำขึ้น

มืดแล้วนะกินข้าวแล้วก็เล่นไพ่กันสนุกจนลืมเวลาเลยทีเดียว แสงจันทร์ที่มากระทบพื้นน้ำสวยงามมาก แต่ถ่ายออกมาไม่สวยเองล่ะ 555 เพราะลืมเอาขาตั้งกล้องไป พับผ่าสิ ไม่งั้นคงได้รูปอีกเยอะ ถ่ายเบลอมากเพราะเอาเลนส์มือหมุนมาถ่าย เอาบรรยากาศไและกัน อย่างในรูปเลย

เราไปเที่ยวสิ่งที่ขาดไม่ได้คือ การมองดาวววววววคืนที่ดาวเหมือนจะเต็มฟ้า แต่ก็มองไม่ค่อยเห็นต้องถ่ายรูปออกมาถึงจะเห็น ก้เยอะนะแต่แสงจันทร์กลบหมดเลย 555

ทริปนี้เราตื่นสาย เลยอดเห็นพระอาทิตย์ขึ้นแบบเต็มตาเลยอ่ะน่าเสียดายจริง ๆ คงเพราะนอนดึกเกินไป ไม่เป็นไรคราวหน้าเอาใหม่ ก่อนกลับเลยถ่ายรูปไว้ดูเป็นที่ระลึกซะเลย พักผ่อนครั้งนี้สวยใสจริง ๆ

ขอขอบคุณพี่ ๆ น้อง ๆ ที่ทำงาน เอื้อเฟื้อพลังงานไปเที่ยวด้วยกัน ทริปต่อไปไปไหน ใครชวนไปก็บอกที อยากถ่ายรูปเล่น

เห็นรูปนี้ก็คงนึกออกว่าทำงานหนักไป หลังจากที่ทำงานทำการ 7 วันเต็ม ๆ บังเอิญได้บัตรฟรีมา 2 ที่นั่ง ก็ขอเบรกพักผ่อนสัปดาห์นี้ด้วยคอนเสิร์ต This is it ของโซนี่กับแกรมมี่ กันเลยแล้วกัน ไปถึงที่งานประมาณ 5 โมง คนเริ่มเยอะ แต่ละคนก็งัดชุดไมเคิลออกมาใส่กันทั้งนั้นโดยส่วนใหญ่เน้นที่โทนขาว-ดำ

ไม่รู้ว่าเอากล้องเข้าไปได้ เลยไม่ได้เอาไป ได้แต่ภาพมือถือเบลอ ๆ มาเท่านั้นเอง นั่งรอคอยจนการแสดงเริ่มขึ้น ด้วยนักร้องมากมาย เช่นทาทายัง กอลฺ์ฟ ไมค์ แดน และอื่น ๆ อีกนิดหน่อย ดูรูปสิ เรานั่งอยู่ชั้นบนเลยนะน่ะ บัตรฟรีนี่นา แต่ก็ยังมองได้ชัดนะ

โดยรวมแล้วถือว่าคุ้มเพราะได้บัตรฟรี การแสดงยังไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไร เหมือนแค่เอานักร้องมาร้องเพลงไมเคิล แค่นั้นเอง เวทีฉาก อะไรโอเคมาก ๆ ตระการตาจริง ๆ ไม่อยากจะนึกเลยว่าถ้าเราได้ดูไมเคิลจริง ๆ จะขนาดไหนนะ ไปงานครั้งนี้ยังได้หมวก ไมเคิล ปลอมกลับมาอีกต่างหาก (ซื้อเขานะ) 555 ปิดท้ายด้วยรูปมูนวอล์กเก๊ ทำไปได้ไงเนี่ย

ช่วงนี้มีแต่โพสปั้นหัวแหะ 555 อันนี้หัว The Rock ขวัญใจผมอีกคนหนึ่ง แต่ก่อนเป็นนักมวยปล้ำคู่ปรับสโตนโคลด์ ลองใช้เวลาว่าง ๆ ลองปั้นเล่น ๆ ในคอมพ์ก่อน แล้วเดี๋ยวจะเอาดินเยื่อกระดาษที่เหลือมาปั้นจริงแล้วล่ะ

1.เริ่มต้นก็ไปซื้อดินญี่ปุ่นของ Homespun มาสองก้อน ก้อนสีแดง

2.แกะห่อแล้วลงมือขยำด้วยน้ำๆๆๆ แรงๆ เมื่อยมือเลยล่ะ นวดจนได้ทรงคร่าว ๆ นั่งทำไปดูแบบไปบ้างเพื่อความ(ไม่)เหมือน ก็ปั้นมันทั้งก้อนนั่นล่ะ ไม่มีแกน หรือว่าอะไรยัดใส้เลย เปลืองสุด ๆ คราวหน้าต้องทำแกนเสียแล้วดัดกดตัดแปะ ด้วยคัตเตอร์และนิ้วทั้ง 5 จนเข้ารูปเข้าร่าง หมั่นลูบน้ำโดยสม่ำเสมอ

4.สลักตูดว่า Happy Birthday เสร็จแล้วววว เสร็จงาน 3 ช.ม.พอดี โต๊ะคอมพ์เละสุด ๆ เอามุมนี้น่าจะใกล้เคียงสุด 555  แต่ไม่เหมือนเลย โว๊ะ ก็รอให้ดินมันแห้ง พร้อมส่งมอบให้เป็นของขวัญวันเกิดแล้ว

และนี่ก็คือ ครั้งแรกด้วยดินญี่ปุ่นก็สวยไปอีกแบบ แบบดิบ ๆ ว่าจะลงสีกลัวเสียแล้วไม่สวย เลยเอาดิบ ๆ ให้ทั้งอย่างนี้ดีกว่าเนอะ ยากชิบเป๋งๆๆๆๆเลยย แต่มาเพิ่มเติมให้มันเนียนก็ขัดกระดาษทรายแล้วเกลี่ยใหม่ต่อที่ทำงานก็เนียนดีเหมือนกันนะ ทั้งหมดนี้ตั้งใจทำมากนะแต่ฝีมือเรามีแค่นี้ๆๆๆ

หลังจากที่ตามหาก๊อง ที่หายไปเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 2552 จาก บทความนี้ ด้วยเสียงพลุ ทำให้ก๊องวิ่งเตลิดหายไป จนหาไม่พบเลย ทางบ้านจึงได้ออกตามหาบริเวณบ้านได้นำป้ายไปแปะตามบริเวณถนนและไถ่ถามจากผู้คนระแวกนั้น ก็ไม่พบวี่แววของก๊องเลย จนกระทั่ง ..

วันที่ 12 มกราคม 2553 วันนี้ไปทำงาน แต่ได้รับฟังจากบุคคลทางบ้านเล่าว่า แม่ค้าขายกับข้าวร้านประจำ ได้พบเห็นก๊องเดินอยู่แถว ๆ ปากทางเข้าหมู่บ้าน น้องชายจึงขี่มอเตอร์ไซค์ไปตาม ปรากฎว่าใช่ !!! นี่คือก๊อง ต่างจากภาพบน ผู้ที่อยู่ในสภาพอ่อนแอ  ดูอิดโรย และผอมมาก เนื้อติดกระดูกอย่างรูปล่างนี้

หลังก๊องได้ยินเสียงมอเตอร์ไซค์ ก๊องเลยเดินตามมอเตอร์ไซค์น้องมา รอแม่มาสักพัก แล้วน้องก็ไปเอารถเก๋งมารับ เมื่อเปิดประตูรถ ก๊องเดินขึ้นรถไปเองอัตโนมัติ

และในที่สุดก็ได้กลับมาถึงบ้าน กลับมาบ้านเห็นเล่าว่าบำรุงใหญ่เลยทั้งน้ำ ข้าว นม อาหารเม็ด กินเยอะมาก หมดทุกจาน ทุกคนดีใจสุด ๆ

วันนี้ โชคดีที่เจอกันอีกครั้ง โชคชะตาเรายังได้เจอกันอีก เกิดคำถามมากมายหลังจากพบก๊อง สภาพที่เป็นอยู่ตอนนี้สงสัยที่ผ่านมาคงจะไม่ค่อยได้กินข้าว กินน้ำ ฝนตกก๊องไปนอนที่ไหน ทำไมผอมเหลือแต่ซี่โครง คงจะโดนหมาอื่นไล่ไปไล่มา กลับมาคราวนี้บำรุงกันให้ดีเลยทีเดียว จะไม่ให้ก๊องหายไปไหนอีก ….

หายไป 1 เดือน 6 วัน วันนี้ก๊องคงจะดีใจเหมือนทุก ๆ คนในบ้านนะ ได้กลับบ้านกันแล้วนะก๊อง ๆๆ พรุ่งนี้หมอจะมาตรวจนะ
ป.ล.เวลามองหน้าก๊องแล้ว เหมือนก๊องเป็นคนเลยแหะ

ปีใหม่ปีนี้มาถึงอีกแล้ว เทศกาลวันหยุดยาว ไปเที่ยวพักผ่อนคลายสายตามาแล้ว ก็เอาสมอลวิลล์ปี 8 มานอนดูให้หายอยาก ปีใหม่ทีไรเมฆฝนครึ้มทุกทีสินะ ปีที่แล้วยังจำได้ ปีนี้ตื่นแต่เช้าตรู่มาใส่บาตรรับขวัญวันปีใหม่(ปกตินาน ๆ จะใส่ที) ถือเป็นวันปีใหม่เปลี่ยนธีมอีกแล้วสินะก็คนมันขี้เบื่อ

ปีที่ผ่านมาก็มีผู้คนมากหน้าหลายตาที่หลงผ่านเข้ามาเยอะขึ้น ขอบคุณที่ผ่านเข้ามาในบล๊อกแห่งนี้ทุกท่านครับ  ถึงแม้จะไม่มีอะไรที่จะมีสาระเท่าไรนัก ยังไงก็ขอสวัสดีปีใหม่ทุกท่าน คำอวยพรใดที่ท่านปราถนาที่จะให้ ขอจงสะท้อนสิ่งดี ๆ กลับไปหาท่านอย่างสุขใจนะครับ