การรอคอยบางสิ่ง แม้เสี้ยววินาทีก็นานเกินรอ ท้องฟ้ากับลมหนาวที่มี นายพราน (ORION) เคียงข้างไปทุกคืนอย่างนี้ อดใจไม่ไหวสักทีหยิบกล้องมาบันทึกไว้อยู่ร่ำไป คราวนี้หันมาถ่ายด้วยกล้องฟลิ์มดูจะสบายใจกว่าเพราะไม่ต้องกลัว ccd จะร้อนและไหม้ แต่ก็ไม่เห็นรูปกันในทันทีทันใด แต่นี่สิการรอคอย รอล้างฟิล์ม รอการกดชัตเตอร์ค้างไว้ รอผลลัพท์ที่ได้ออกมาแล้วเอามาถ่ายต่อ ถึงจะไม่สวยแต่ก็คิดว่า คุ้มนะที่รอ เสียดายนะ ถ้าฟ้าไม่สว่างแสงรบกวนไม่เยอะ คงจะเห็นอะไรได้มากกว่านี้

เห็นเนบิวล่าไหม อีกนิดเดียวน่า
ลองดูรูปอื่น ๆ กันบ้างเป็นไร ลุ้นอยู่เหมือนกันว่ารูปจะออกมาเป็นยังไง แต่ก็น่าพอใจแล้วแค่นี้
“ฉันมองฟ้าอยู่ตรงนี้ เธอคนดีมองฟ้าอยู่ตรงนั้น
ที่เรามองคือขอบฟ้าผืนเดียวกัน มีดวงดาวนับร้อยพันมาร้อยเรียง”
คืนนี้ฟ้าโปร่งและมีัดวงจันทร์ที่เข้าใกล้โลกมากกว่าทุกวันนิดนึงครับ ผมมองขึ้นไปบนท้องฟ้าหน้าบ้านผม ผมไม่อาจลืมที่จะบันทึกภาพดวงดาวในค่ำคืนนี้ได้เลย วันนี้ผมออกมามองดวงดาวและได้บันทึกภาพดวงจันทร์ และ ดาวไถ ในกลุ่มดาวนายพราน เอาไว้ได้แบบเบลอๆ สิ่งต่าง ๆ มากมายที่เรายังมองไม่เห็น ดูแล้วรู้สึกมันน่าค้นหานะ อยากจะนอนมองทั้งคืนเลยแหะ มองดาวแล้วมีความสุขจัง
ลองดูภาพที่เหลือกัน